Στέλιος Βασιλειάδης
Editorial
Η θυσία
Οι φωτογραφίες που τυχαία ήρθαν στο φως µετά από 82 χρόνια συντάραξαν το κοινό αίσθηµα. Η σφαγή της Καισαριανής είχε ήδη γίνει στη συλλογική αντίληψη ένα περίλαµπρο γεγονός του ηρωισµού των εκτελεσθέντων. Άλλο όµως η απλή πληροφορία και άλλο να βλέπεις τα µάτια τους στα τελευταία λίγα λεπτά της ζωής τους.
Η καθηλωτική οµορφιά των προσώπων που σε λίγα λεπτά δεν θα υπάρχουν, αλλά φεύγουν όρθιοι και όχι σκυφτοί.
Η θυσία τους, αυτών και πολλών ακόµα χιλιάδων, έδειξε τον δρόµο που κατά την άποψή τους οδηγούσε σε έναν κόσµο πιο αξιοβίωτο. Απαρνήθηκαν τον κόσµο, για ένα καλύτερο κόσµο! Και γράφω θυσία, γιατί δεν κιότεψαν, δεν συνεργάστηκαν, δεν επωφελήθηκαν εις βάρος άλλων. Γνώριζαν που οδηγεί η στάση τους και η θυσία τους πραγµατοποιήθηκε ως ανάγκη στη συµβολή αλλαγής του κόσµου.
Έβαλαν την προσωπική ευθύνη για την αλλαγή αυτή, πάνω από τη ζωή τους. Ήταν σίγουροι ότι η διαχείριση της ζωής τους θα επηρεάσει τη µοίρα του κόσµου. Του κόσµου τότε, όπως και τώρα, που ήταν σκέτος όλεθρος!
Ο θάνατός τους δεν ήταν ατυχία ή τιµωρία για κάποια πράξη τους. Ήταν επιλογή τους ο µη συµβιβασµός, ο αγέρωχος τρόπος του φευγιού τους.
Αυτό είναι που συγκλονίζει και όχι η ανεύρεση ενός σπάνιου ιστορικού τεκµηρίου!
