Καλλιόπη Κουτήφαρη
Η σπουδαία Αιγαλεώτισσα γλύπτρια
Συνέντευξη στον Στέλιο Βασιλειάδη
Είχαμε τη χαρά και την τιμή τη χαρά να συνομιλήσουμε με την Αιγαλεώτισσα γλύπτρια Καλλιόπη Κουτήφαρη, μια σημαντική δημιουργό με μακρά πορεία στον χώρο της τέχνης και της εκπαίδευσης.
Με σπουδές στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και μετέπειτα στο Παρίσι, καθώς και με σημαντικές διακρίσεις, όπως το Α’ βραβείο γλυπτικής στη Μπιενάλε Αλεξανδρείας το 1972, η κα Κουτήφαρη έχει αφήσει το δικό της αποτύπωμα τόσο στη γλυπτική όσο και στην καλλιτεχνική παιδεία.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για τα πρώτα της βήματα, τις καλλιτεχνικές επιρροές της, τις σημαντικές στιγμές της πορείας της, αλλά και για την αισθητική της πόλης και τη σημασία του σεβασμού στην καλλιτεχνική δημιουργία.
Ακολουθεί η συνέντευξη:
Καλημέρα και ευχαριστούμε για τη συνέντευξη.
Πείτε μας λίγα λόγια τη ζωή σας. (γέννηση, παιδικά εφηβικά χρόνια, σπουδές, οικογένεια)
Γεννήθηκα στην Καλαμάτα και πέρασα τα παιδικά μου χρόνια με τους γονείς & τον αδερφό μου σε ένα κτήμα λίγο έξω από την Πόλη. Ανακάλυψα το ταλέντο μου στο σχολείο όπου για πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με το σχέδιο & το χρώμα. Ότι έβλεπα ήθελα να το σχεδιάσω και όντως το έκανα λεπτομερώς.
Οι καθηγητές μου με προέτρεψαν να πάω στην σχολή Καλών Τεχνών όπως και έγινε.
Σε ηλικία 19 ετών μετακόμισα στην Αθήνα όπου τον πρώτο χρόνο με πολλές οικονομικές δυσκολίες μπήκα στο προκαταρτικό τμήμα της σχολής.
Την δεύτερη χρονιά πέρασα στα εργαστήρια γλυπτικής με υποτροφία και καθηγητή τον Μ. Τόμπρο παίρνοντας και το Β’ βραβείο γλυπτικής στις πτυχιακές εξετάσεις. Συγχρόνως παρακολούθησα και το εργαστήριο μαρμάρου και γυψοτεχνίας με καθηγητή τον Γιώργο Ματαράγκα και ιστορία τέχνης με καθηγητή τον ιστορικό Πρεβελάκη. Όπως και μαθήματα ανατομίας, αρχιτεκτονικής, παιδαγωγικών. Επίσης κατέχω πτυχίο καθηγήτριας ιστορικών και παιδαγωγικών μαθημάτων. Εν συνεχεία με υποτροφία του Ι.Κ.Υ μελέτησα στα διάφορα μουσεία της χώρας σημαντικά έργα τέχνης.
Το 1962 έτυχα υποτροφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών για μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι (Ecole Nationale Des Beaux Arts) όπου στις πτυχιακές πήρα το τρίτο βραβείο γλυπτικης(mantion). Το 1968 επέστρεψα στηv Ελλάδα και ασχολήθηκα με την εκπαίδευση σαν καθηγήτρια τεχνικών ενώ συγχρόνως δημιουργούσα και έργα γλυπτικής στο μάρμαρο όπου τα τοποθετούσα σε δημόσιους χώρους,πράγμα στο οποίο είχα μεγάλη εμπειρία κοντά σε άλλους γλύπτες όπως τον Τάσο και Αντώνη Παπαδόπουλο ειδικούς στην τοποθέτηση μνημείων σε δημόσιους χώρους.
Από ποια καλλιτεχνικά ρεύματα έχετε επηρεαστεί; (καλλιτέχνης;)
Κυρίως με έχει επηρεάσει το ρεύμα του κυβισμού, Πικάσσο, Μπρακ, καθώς και η αρχαική και κυκλαδική τέχνη.
στα περισσότερα έργα μου θα παρατηρήσετε τετραγωνισμένους όγκους που αποδίδουν την ανθρώπινη μορφή δηλαδή που πρεσβέβουν το είναι και όχι το φαίνεσθαι.
Όσον αφορά καλλιτέχνες μεμονωμένους μπορώ να πω ότι ή τέχνη μου έχει κάποια κοινά στοιχεία με τον Ρουμάνο γλύπτη Μπρανκούζι.
Ποια ήταν η σπουδαιότερη στιγμή της καλλιτεχνικής σας πορείας μέχρι τώρα;
Από τις σημαντικότερες στιγμές, σίγουρα ήταν η εισαγωγή μου στην σχολή Καλών Τεχνών, όπως επίσης και η λήψη του Α’ βραβείου γλυπτικής στην μπιενάλλε Αλεξανδρείας το 1972.
Επίσης η δημιουργία των Εικαστικών Εργαστηρίων στον Δήμο Αιγάλεω και η διδασκαλία μαθημάτων τέχνης μέσω των οποίων διεύρυναν τους καλλιτεχνικούς και πνευματικούς τους ορίζοντες κυρίως οι νέοι. Διετέλεσα και πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Γλυπτών με τον οποίο οργάνωσα πολλές και σημαντικές εκθέσεις.
Αν και είναι πολύ δύσκολο για ένα καλλιτέχνη να ξεχωρίσει τα «παιδιά του», ποιο είναι το πιο αγαπημένο έργο σας;
(Γιατί; Τι κομμάτια του εαυτού σας εμπεριέχει;)
Ένα από τα πιο αγαπημένα έργα μου είναι η “Πύλη της Ζωής” που συμβολίζει την συνέχιση της ζωής μέσα από την μητρότητα. Επίσης και η “Ειρήνη στον Σταυρό” επίκαιρο έργο αυτό το διάστημα, που θέλει να δώσει ένα αντιπολεμικό μύνημα.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Στα άμεσα σχέδια μου είναι να οργανώσω μια αναδρομική έκθεση των πιο σημαντικών γλυπτών μου σε μάρμαρο, υλικό το οποίο είμαι από τις λίγες γυναίκες που το δουλεύουν ως σήμερα, όπως και να δημιουργήσω ένα μουσείο το οποίο θα περικλείει το σύνολο της εργασίας μου.
Πώς κρίνεται την αισθητική που επικρατεί στη χώρα, αλλά και ειδικότερα στον δήμο μας;
Η αισθητική δεν θα έλεγα ότι βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο στην χώρα αλλά και στον δήμο μας. Δυστυχώς όμως δίνεται βάση σε άλλα πράγματα, αυτό που λέμε “άρτος & θεάματα”.
Υπάρχει σεβασμός στην καλλιτεχνική δημιουργία;
Από ότι φαίνεται όχι τόσο, ιδιαίτερα αν δείτε πως έχουν βανδαλίσει πολλά γλυπτά που βρίσκονται στο Άλσος Αιγάλεω (και του δικού μου συμπεριλαμβανομένου)
Αυτό οφείλεται στην έλλειψη παιδείας & σεβασμού για το δημιούργημα και τον μόχθο του καλλιτέχνη αλλά και αντιζηλείας.
Τι θα αλλάζατε στην πόλη αν είχατε τη δυνατότητα;
Θα έδινα έμφαση στην προσθήκη πρασίνου, όπως επίσης σε κάποια σημεία ιστορικού ή πολιτιστικού ενδιαφέροντος θα ήταν καλό να αναρτηθούν ενημερωτικές πινακίδες πχ στην αιωνόβια ελιά της Ι. Οδού και αλλού.
Σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνέντευξη.
