Συνέντευξη στον αθλητικό συντάκτη της εφημερίδας, Γιάννη Πάλλα
«Το 10-0 ήταν το βάρος που δεν μπορέσαμε να σηκώσουμε!»
Ο προπονητής της ομάδας μπάσκετ του «Σίτι» Άρης Κορωνίδης μιλάει στην Εφημερίδα ΑΙΓΑΛΕΩ για τη φετινή σεζόν, τις ατυχίες και τον υποβιβασμό στη National League 1.
Η φετινή χρονιά για το τμήμα μπάσκετ του Αιγάλεω εξελίχθηκε σε μια επίπονη διαδρομή, που παρά τις κατά διαστήματα ελπίδες για την ανατροπή, κατέληξε στον πικρό υποβιβασμό από την Elite League στη National League 1. Ήταν μια σεζόν που σημαδεύτηκε από «ασυγχρονισμό» σε όλα τα επίπεδα. Από τον καθυστερημένο προγραμματισμό του καλοκαιριού και τις διοικητικές μεταβολές, μέχρι την κακή εκκίνηση και τους αλλεπάλληλους τραυματισμούς που δεν άφησαν ποτέ την ομάδα να βρει ρυθμό.
Στο «τιμόνι» της ομάδας σε αυτή τη θυελλώδη πορεία βρέθηκε ο Άρης Κορωνίδης. Ξεκινώντας τη χρονιά ως άμεσος συνεργάτης του Δημήτρη Παπαδόπουλου και αναλαμβάνοντας στη συνέχεια την ευθύνη της τεχνικής ηγεσίας, κλήθηκε να διαχειριστεί μια κατάσταση που έμοιαζε με «ναρκοπέδιο». Σήμερα, με την ψυχραιμία που επιβάλλει η επόμενη μέρα, ο Άρης Κορωνίδης μιλάει στην εφημερίδα ΑΙΓΑΛΕΩ για την «ανατομία» μιας αποτυχίας, τα δομικά λάθη που έγιναν από την αρχή, αλλά και την ανάγκη για απόλυτη συσπείρωση αν η ομάδα θέλει να επιστρέψει εκεί που ανήκει.
Η αρχή του… κακού: Το 10-0
– Πώς αποτιμάτε μια χρονιά που κατέληξε στον υποβιβασμό; Πού εντοπίζετε τα βασικά αίτια;
«Ήταν μια σεζόν εξαιρετικά δύσκολη από το πρώτο της δευτερόλεπτο. Τα προβλήματα ξεκίνησαν νωρίς, καθώς αργήσαμε χαρακτηριστικά να ξεκινήσουμε προετοιμασία και να συγκεντρώσουμε το ρόστερ μας. Οι παίκτες που ήρθαν αρχικά δεν κατάφεραν να δέσουν και να γίνουν «ομάδα». Αυτό μας οδήγησε στο καταστροφικό 10-0 του ξεκινήματος, ένα σερί που ουσιαστικά μας καταδίκασε και ήταν τρομερά δύσκολο να ανατραπεί ψυχολογικά και βαθμολογικά».
– Υπήρξε όμως ένα διάστημα που η ομάδα έδειξε να το παλεύει. Τι έλειψε για να ολοκληρωθεί η υπέρβαση;
«Προσπαθήσαμε πολύ να αλλάξουμε την κατάσταση. Γίναμε ανταγωνιστικοί, κάναμε κάποιες νίκες και δείξαμε ότι μπορούμε. Όμως, χάσαμε πολλά παιχνίδια στον πόντο. Σε ένα ελλιπές ρόστερ όπως το δικό μας, οι συνεχείς αλλαγές παικτών και οι τραυματισμοί δεν μας επέτρεψαν να έχουμε σταθερότητα.
Φτάσαμε στο σημείο, λόγω των ελλείψεων, να παίζουμε σε 6-7 παιχνίδια με παιδιά από το Εφηβικό. Κάτι που ήταν δομικά λανθασμένο από την αρχή της χρονιάς και φάνηκε καθαρά στο παρκέ».
Το διοικητικό κενό και το κομβικό σημείο
– Ποιο θεωρείτε ότι ήταν το πιο κρίσιμο σημείο για την πτώση της ομάδας;
«Πέρα από το αρχικό 10-0, το κομβικό σημείο ήταν η έλλειψη διοικητικής σταθερότητας σε κρίσιμες στιγμές. Όταν προσπαθούσαμε να κάνουμε την αντεπίθεση, οι τραυματισμοί και η αβεβαιότητα στα διοικητικά εκείνη τη στιγμή μας έκοψαν τα πόδια. Δεν είχαμε τις αντοχές να είμαστε ανταγωνιστικοί μέχρι το τέλος και έτσι χάθηκαν παιχνίδια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη σωτηρία της ομάδας και την αποφυγή του υποβιβασμού».
Η επόμενη μέρα και ο κόσμος
– Ο κόσμος του Αιγάλεω ήταν παρών παρά την κακή πορεία. Τι έχετε να τους πείτε;
«Ένα μεγάλο «ευχαριστώ». Ο κόσμος ήταν εκεί, δίπλα μας, στις πιο δύσκολες στιγμές και αυτό το εκτιμάμε όλοι. Πρέπει όμως όλοι να καταλάβουν ότι η Α2 (Elite League) είναι μια εξαιρετικά δύσκολη κατηγορία. Απαιτεί συσπείρωση και οργάνωση επαγγελματικού επιπέδου για να σταθείς».
– Για εσάς προσωπικά, ποιο είναι το επόμενο βήμα;
«Ήταν μια χρονιά πολύ κουραστική και ψυχοφθόρα. Αυτή τη στιγμή το μόνο που θέλω είναι να ηρεμήσω. Όσο για το μέλλον της ομάδας, περιμένουμε να δούμε ποια θα είναι τα νέα δεδομένα και οι στόχοι της διοίκησης. Αυτή τη στιγμή, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το τι θα ξημερώσει».
