Στέλιος Βασιλειάδης
Editorial
Απόσυρση!
Ένα νέο ζευγάρι, που έχει ένα ή δύο παιδάκια, έχει να αντιμε- τωπίσει μια αδυσώπητη καθημερινότητα. Η έλλειψη σταθε- ρής οικογενειακής βοήθειας όπως παλιά, οι πολύ ευάλωτες και εύθραυστες εργασιακές σχέσεις, οι ανεπαρκείς μισθοί και
ο τρελός ρυθμός ζωής, είναι πραγματικά αποτρεπτικός παράγοντας για να τεκνοποιήσει ένα ζευγάρι.
Βοήθεια σε αυτή τη δύσκολη καθημε- ρινότητα προσφέρουν οι δημοτικοί παι- δικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, που είναι εντελώς απαραίτητοι. Ομοίως και τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑΠ), που αποτελούν μια ανάσα για τα παιδιά λίγο μεγαλύτερης ηλικίας και τους γονείς τους.
Ως διαχειριστές των σταθμών, οι δήμοι καλούνται να αντιμετωπίσουν πλειάδα προβλημάτων. Στόχος είναι να αποτελέσουν πραγματική βοήθεια για τους γονείς, να προσφέρουν ευχάριστη, εποικοδομητική και κυρίως ασφαλή
διαμονή στα παιδάκια.
Οι σταθμοί βέβαια, δε λειτουργούν με τεχνητή νοημοσύνη και τα ρομπότ της Tesla, αλλά με εργαζόμενους, που προσλαμβάνονται με ποι- κίλες σχέσεις εργασίας από τον εκάστοτε δήμο. Έχουν να αντιμετωπίσουν κι αυτοί – όπως όλοι – την αδυσώπητη καθημερινότητα, αλλά και την αναλγησία της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, που αφενός τους έχει φτωχοποιήσει, αφετέρου τους έχει – πολλούς εξ αυτών – σε κατά- σταση ομηρίας, μέσω διαδοχικών συμβάσεων εργασίας!
Το Υπουργείο Εσωτερικών έφερε ένα νομοσχέδιο για την “τακτοποί- ηση” του τρόπου λειτουργίας των παιδικών σταθμών, με ρυθμίσεις που επί της ουσίας ναρκοθετούν το πλαίσιο λειτουργίας τους, ελαστικοποι- ούν περαιτέρω τις εργασιακές σχέσεις και κάνουν ακόμα πιο αβέβαιη την πενιχρή μισθοδοσία των εργαζομένων.
Συγκεκριμένα, εισηγείται δημιουργία ηλεκτρονικού καταλόγου υπο- ψηφίων με επιλογή προσωπικού ανά διετία, συμβάσεις ορισμένου χρό- νου, μερική απασχόληση και σύνδεση της μισθοδοσίας αποκλειστικά με voucher, χωρίς σταθερή χρηματοδότηση.
Έτσι, ο προγραμματισμός των δήμων γίνεται δυσχερέστερος, οι εργα- ζόμενοι ζουν μεγαλύτερη εργασιακή ανασφάλεια, υποβαθμίζεται η ποιό- τητα, αλλά και η ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών και υπονομεύ- εται σαφώς ο δημόσιος χαρακτήρας της σημαντικής αυτής προσφοράς προς τους δημότες.
Δεν είναι δυνατόν οι δομές αυτές να λειτουργούν με αυτούς τους όρους. Είναι εντελώς απαραίτητο ένα σταθερό θεσμικό πλαίσιο, με κρατική χρη- ματοδότηση – διότι το κράτος ΟΦΕΙΛΕΙ να χρηματοδοτεί τους δήμους, με σταθερές και μόνιμες σχέσεις εργασίας, με μισθούς που να μπορούν να ζήσουν οι εργαζόμενοι και να μη χρειαστεί να κάνουν απογευματινές δου- λειές για να συμπληρώσουν το οικογενειακό τους εισόδημα.
Για αυτό και έχουν δίκιο οι εργαζόμενοι στη σημερινή τους απεργία για μόνιμη εργασία, αύξηση του μισθού και διατήρηση του δημόσιου και κοι- νοφελούς χαρακτήρα των υπηρεσιών που προσφέρουν.
Απόσυρση νομοσχεδίου, λοιπόν, γιατί αν θέλουμε να συνεχίσουν να υπάρχουν οικογένειες με παιδιά, πρέπει να κοιτάξουμε να καλύψουμε τις ανάγκες τους με κάθε νομοθετικό, διοικητικό και κοινωνικό τρόπο.