Στέλιος Βασιλειάδης
Editorial
Λογική και συναίσθηµα!
Βλέπω στην τηλεόραση ένα µικρό παιδί να κλαίει γιατί η οµάδα του δέχτηκε γκολ. Μετά από λίγα λεπτά, το ίδιο παιδί πανηγυρίζει ευτυχισµένο που ισοφάρισε η οµάδα του και κλαίει πάλι, αλλά αυτή τη φορά από χαρά.
Καλώς ή κακώς, η νεότερη ιστορία της Ελλάδας τα τελευταία 100 χρόνια είναι συνυφασµένη µε τη λαϊκή διασκέδαση που προσφέρουν οι οµάδες ποδοσφαίρου. Είναι οι δυσκολίες της ζωής που κάνουν ελκυστική την ένταξη σε µια απλουστευµένη παράταξη µάχης, όπου όλοι θέλουµε να είµαστε µε τους νικητές.
Τι κι αν όλα αυτά έχουν ξεφύγει από κάθε λογική, µε χορό δισεκατοµµυρίων σε µεταγραφές, τηλεοπτικά δικαιώµατα, διαφηµιστική δαπάνη και στοιχήµατα.
Οµολογουµένως, η αγάπη για την οµάδα είναι συναίσθηµα, αίσθηση του ανήκειν και ταυτότητα, για όσους το έχουν ανάγκη. Και είναι σεβαστό το συναίσθηµα αυτό.
‘Οµως, το γαρ πολύ του έρωτος µε την οµάδα, προκαλεί και παρεκτροπές. Βία απέναντι σε ανθρώπους και βία απέναντι στον δηµόσιο χώρο. Για την οπαδική βία, που έχει προξενήσει και θανάτους στη χώρα µας, ασχολούνται πολλοί κλάδοι της διοίκησης και της επιστήµης. Για τη βία στους δηµόσιους χώρους, όµως, πρέπει να ασχοληθεί αυτός που έχει την ευθύνη του, δηλαδή η τοπική αυτοδιοίκηση!
Η αισθητική κατάσταση στην πόλη µας έχει ξεφύγει πέραν των όποιων ορίων. ∆εν έχει αποµείνει τετραγωνικό εκατοστό που να µη “φιλοξενεί” ένα σχετικό σύνθηµα, πολλές φορές υβριστικό ή και απειλητικό. Μια µικρή βόλτα στο Άλσος θα σας πείσει. ∆ε συζητάµε για την απόλυτη αισθητική υποβάθµιση που αυτά προκαλούν, γιατί αυτή είναι δεδοµένη.
Όλοι αγαπάµε τις οµάδες µας και οι περισσότεροι είµαστε υποστηρικτές της ποδοσφαιρικής οµάδας της πόλης µας. Όµως, ο σεβασµός στον δηµόσιο χώρο είναι πολιτισµός και όποιος δεν µπορεί να συµβιβαστεί µε το δικαίωµα των πολλών στον πολιτισµό, στο να καθορίζεται δηλαδή ο δηµόσιος χώρος µε συγκεκριµένους κανόνες, αυτός είναι που θα πρέπει να αλλάξει τακτική, όχι όλος ο ντουνιάς!
Και αν δυσκολεύεται να συµφιλιωθεί µε την πραγµατικότητα αυτή, ο δήµος ΟΦΕΙΛΕΙ να λειτουργήσει µε λογική και να διασφαλίσει ότι η πολλαπλά υποβαθµισµένη πόλη µας δεν θα υφίσταται αιωνίως το χάλι αυτό.