(Ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης)
Το περιστατικό σε Γυμνάσιο της Αθήνας το οποίο και οδήγησε σε τραυματισμό μαθητή αλλά και του Διευθυντή του σχολείου ηχεί με τρόπο πρωτόγνωρο και εκκωφαντικό. Διαμορφώνεται αναπόδραστη η ανάγκη να σχεδιαστούν και να γίνουν πράξη οι δημόσιες πολιτικές που θα οδηγήσουν στην αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου της νεανικής παραβατικότητας αλλά και της βίας ή του εκφοβισμού που διαχέεται στο πεδίο της εκπαιδευτικής πραγματικότητας.
Το 8μηνο κλείσιμο των σχολείων κατά την πανδημία, λόγω της άρνησης της κυβέρνησης να λάβει ουσιαστικά μέτρα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, που επέφερε την αποκοινωνικοποίηση των παιδιών, η μη αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών συνεπειών της καραντίνας και των μαθησιακών κενών, η αντιπαιδαγωγική εκπαιδευτική πολιτική που έχει μετατρέψει τα σχολεία σε εξεταστική ανταγωνιστική αρένα διαλύοντας το συνεργατικό παιδαγωγικό κλίμα, αλλά και η γενικότερη κυβερνητική πολιτική που αύξησε τη φτώχεια και την ανεργία και διέλυσε την κοινωνική συνοχή και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς είναι οι βασικές αιτίες της τρομακτικής αύξησης της βίας.
Η ΟΛΜΕ είχε εγκαίρως προβλέψει και προειδοποιήσει το υπουργείο Παιδείας για την έξαρση βίας, είχε καταθέσει υπόμνημα με συγκεκριμένες προτάσεις και είχε ζητήσει επανειλημμένως συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘΑ εδώ και τέσσερα χρόνια. Ούτε η κα Κεραμέως, ούτε ο κ. Πιερρακάκης δέχτηκαν να συναντήσουν την ΟΛΜΕ και να συζητήσουν τις προτάσεις μας.
Η λήψη μέτρων αποτελεί μια ανάγκη επείγουσα και άμεση. Και πρέπει να συμπληρώσει μια προσπάθεια διαλόγου που οφείλουμε να ξεκινήσουμε άμεσα με τη συμμετοχή όλων των παραγόντων της εκπαιδευτικής κοινότητας ώστε η κατάθεση προτάσεων να οδηγήσει στην εκπόνηση πολιτικών που θα απαντήσουν με επάρκεια.
Η εξάλειψη της βίας όμως κυρίως προϋποθέτει τη λήψη σοβαρών, σταθερών και μακροπρόθεσμων μέτρων και όχι τακτικές επικοινωνιακής πολιτικής. Απαιτείται άμεσα:
- Πρόσληψη ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε κάθε σχολείο.
- Αντισταθμιστικά μέτρα, υποστηρικτικές δομές για την αντιμετώπιση της βίας, των μαθησιακών κενών και της πιθανής σχολικής διαρροής. Καμπάνια κατά της βίας, δημιουργία Παρατηρητηρίου για τη σχολική βία και τηλεφωνικής ή/και διαδικτυακής συμβουλευτικής υπηρεσίας για εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές/τριες.
- Εισαγωγή προγραμμάτων πρόληψης της βίας, που ενισχύουν τις κοινωνικές, συναισθηματικές και επικοινωνιακές δεξιότητες των μαθητών/τριών, σε σταθερή βάση.
- Εκσυγχρονισμό της υφιστάμενης νομοθεσίας προς την κατεύθυνση της θεσμικής προστασίας εκπαιδευτικών και μαθητών/τριών.
- Επιμόρφωση του συνόλου των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού και κάθε μορφής βίας.
- Ενίσχυση του ρόλου του συλλόγου διδασκόντων/ουσών σε θέματα πρόληψης των φαινομένων παραβατικότητας.
- Το ΙΕΠ να στείλει σαφείς, επιστημονικές και αποτελεσματικές παιδαγωγικές οδηγίες, αφού πρώτα καταγράψει τις υφιστάμενες μαθησιακές και ψυχοκοινωνικές συνέπειες της πανδημίας.
- Μέτρα φύλαξης των σχολικών μονάδων.
- Αύξηση κονδυλίων για σκοπούς πρόληψης και αντιμετώπισης του προβλήματος.
- Νομική υποστήριξη και προστασία των εκπαιδευτικών.
- Άμεση εισαγωγή της Συμπεριληπτικής Ολοκληρωμένης Σεξουαλικής Αγωγής (Comprehensive Sexuality Education, CSE) σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα για την Σεξουαλική Εκπαίδευση (European Standards for Sexuality Education).
- Προγράμματα διαμεσολάβησης στα σχολεία
- Ενίσχυση της παιδαγωγικής αποστολής του σχολείου και του/της εκπαιδευτικού και ταυτόχρονα διαμόρφωσης ενός πλέγματος αντισταθμιστικών εκπαιδευτικών μέτρων και ενίσχυσης των κοινωνικών δομών που θα αμβλύνουν τις αρνητικές συνέπειες από τον κοινωνικό αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση.
Πολεμικό κλίμα στα σχολεία με αφορμή την αξιολόγηση εκπαιδευτικών!
Το Υπουργείο Παιδείας προσφεύγει στη δικαιοσύνη κατά των εκπαιδευτικών. Τους στερεί το δικαίωμα στην Απεργία!
Σύμφωνα με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ), το διακύβευμα είναι μεγάλο και ιστορικής σημασίας, σημειώνοντας ότι αν κατισχύσει η αξιολόγηση, τα σχολεία θα μετατραπούν σε αξιολογικά κάτεργα, με υποταγμένους εκπαιδευτικούς να «διδάσκουν» σε ένα ζοφερό τοπίο, φόβου, πειθάρχησης και χειραγώγησης, πλήρους εξουθένωσης, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, χωρίς στοιχειώδη παιδαγωγική ελευθερία, όπου η ελευθερία της σκέψης και η ελευθερία του αγώνα, ο ανθρωπισμός και η κριτική παιδαγωγική θα βρίσκονται στο στόχαστρο.
Παράλληλα σημειώνουν ότι η εκπαίδευση στο σύνολό της οδηγείται στην εμπορευματοποίηση της, μετατρέποντας τα σχολεία σε μικρές ανταγωνιστικές επιχειρηματικές μονάδες με γονείς πελάτες και μαθητές που θα στερούνται βασικών μορφωτικών δικαιωμάτων, βασίλεια του ανταγωνισμού, του κανιβαλισμού, της απόρριψης, της κατηγοριοποίησης.
