Καταγγέλλουμε στους εργαζόμενους και το λαό του Αιγάλεω το κατάπτυστο μνημόνιο συνεργασίας που σύναψε ο Δήμος – με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 22/05/2025, που μόνο η Λαϊκή Συσπείρωση καταψήφισε και κατήγγειλε – με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ.
Σκοπός του μνημονίου είναι όπως αναφέρεται «η από κοινού ανάπτυξη και υλοποίηση δράσεων ενημέρωσης, συμβουλευτικής και ενδυνάμωσης των εργαζομένων και ανέργων δημοτών μας. Στο πλαίσιο της διαρκούς προσπάθειας του Δήμου Αιγάλεω για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής…».
Δηλαδή από τη μια η Δημοτική αρχή βγάζει λάδι την ομογάλακτή της στο ΠΑΣΟΚ διοίκηση των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, τη διοίκηση της απεργοσπασίας, του κοινωνικού εταιρισμού, του ξεπουλήματος, της νόθευσης της αγωνιστικότητας των εργαζομένων και από την άλλη παίζει το παιχνίδι της κυβέρνησης, μιλώντας για κοινωνική συνοχή. Και όταν αυτοί μιλάνε για κοινωνική συνοχή εννοούν «να βάλουν τα κεφάλια μέσα» οι εργαζόμενοι, μην τυχόν και αμφισβητήσουν αυτή τη βαρβαρότητα που ζούμε με τα εξαντλητικά ωράρια και τους μισθούς που δεν φτάνουν ούτε μέχρι τα μισά του μήνα.
Δηλαδή οι εργαζόμενοι της πόλης μας, οι εργάτες στην Amstel και την Πεταλούδα, οι εμποροϋπάλληλοι στα μεγάλα εμπορικά της παρακηφίσιας και της Ιεράς Οδού, να μην παλέψουν για τα δικαιώματά τους, ενάντια στα ακανόνιστα ωράρια και στο ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου αλλά να συμβιβαστούν με τους νόμους Γεωργιάδη και Χατζηδάκη για μέχρι και 13 ώρες δουλειά τη μέρα. Να μην παλέψουν ενάντια στις κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας, αλλά να συμβιβαστούν με το ν. Βρούτση – Αχτσιόγλου για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού και την κατάργηση των ΣΣΕ.
Οι άνεργοι της πόλης μας (14% του ενεργού πληθυσμού σύμφωνα με τα στοιχεία τους – από τα υψηλότερα στην Περιφέρεια Αττικής), οι εκατοντάδες εργαζόμενοι του Δήμου Αιγάλεω με προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας της ΔΥΠΑ, να μην αγωνιστούν για δουλειά με δικαιώματα, αλλά να συμβιβαστούν με τη μισοδουλειά – μισοζωή των ολιγόμηνων προγραμμάτων. Άλλωστε, οι Δήμοι είναι ο βασικός εργοδότης – ωφελούμενος αυτών των προγραμμάτων κρατώντας ομήρους δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους ανά την Ελλάδα.
Οι συνταξιούχοι να μη διεκδικήσουν τις χαμένες εισφορές τους από το κόψιμο 13ης και 14ης σύνταξης αλλά να συμβιβαστούν με τους ακόμα εν ισχύ μνημονιακούς νόμους και τον νόμο Κατρούγκαλου, που πετσόκοψε ακόμα περισσότερο τις συντάξεις τους και διατήρησαν όλες οι κυβερνήσεις έκτοτε.
Τι έχουμε να κάνουμε για όλα αυτά; Πώς θα λύσουμε τα προβλήματά μας; Πώς θα πάμε στο σούπερ μάρκετ με γεμάτες τσέπες; Πώς θα βρούμε δουλειά; Κατά τη ΓΣΕΕ και τη Διοίκηση Σκλαβούνου, αν παρακολουθήσουμε μια εκδήλωση ενημέρωσης, όπως αυτή που διεξήχθη στις 25/06.
Τα σωματεία, τα συνδικάτα, οι ομοσπονδίες των εργατών όμως, δεν είναι γραφεία ενημέρωσης και διεκπεραίωσης υποθέσεων. Πρέπει να είναι ζωντανά κύτταρα οργάνωσης της πάλης των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, για κατάργηση των αντεργατικών νόμων όλων των έως τώρα κυβερνήσεων που μας έχουν κάνει σκλάβους του 21ου αιώνα παρά τα τεράστια άλματα της τεχνολογίας και της παραγωγής, τα οποία θα μπορούσαν να μας εξασφαλίσουν τελείως διαφορετικούς όρους ζωής, αν δεν βαδίζαμε στα αδιέξοδα αυτού του συστήματος.
Είναι πρόκληση να έρχεται η ΓΣΕΕ στο Αιγάλεω για να ξεπλύνει τις αμαρτίες της με τις ευλογίες της Δημοτικής Αρχής του ΠΑΣΟΚ, την ίδια ώρα που:
- Δεν οργάνωσε τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια σε όλους αυτούς τους αντεργατικούς νόμους των τελευταίων ετών, αλλά έβαζε πλάτη στην εφαρμογή τους, όπως για παράδειγμα με την ψηφιακή κάρτα εργασίας, που ήρθε να επισημοποιήσει τη 13ωρη εργασία.
- Δεν προκήρυξε ούτε ένα λεπτό απεργίας για το έγκλημα των Τεμπών για δύο ολόκληρα χρόνια, ενώ εκατομμύρια εργαζόμενων αψηφώντας την ήταν στο δρόμο.
- Οι εργαζόμενοι της περιοχής μας δεν έχουν δει ούτε ένα εκπρόσωπό της στα προβλήματά τους, όπως όταν έκλεισε η Γιούλα ή όταν έγιναν εκδικητικές απολύσεις στον Κασσινάκη.
- Όταν ένα σωματείο, εργατικό κέντρο, μια Ομοσπονδία αλλάζουν ρότα, αλλάζουν το συσχετισμό, ζωντανεύουν τη δράση τους, μπαίνουν σε αγωνιστική κατεύθυνση, βρίσκουν τους μηχανισμούς τους απέναντι. Όπως στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων που επιστράτευσαν τα δικαστήρια ή όπως στο ΕΚ Εύβοιας που και με την παρουσία του ίδιου του ξεπουλημένου Παναγόπουλου, επιστράτευσαν βουλευτάδες, παράγοντες, πολιτευτές, και έφτασαν μέχρι και σε απειλές σε αντιπροσώπους για να μην τους πετάξουν από τη Διοίκηση. Αλλά δεν τους πέρασε και δεν θα τους περάσει!
Ο λαός μας, οι εργαζόμενοι του Αιγάλεω μπορούν και πρέπει να τους γυρίσουν την πλάτη. Να μην τσιμπήσουν στη λογική ότι το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να είναι διεκπεραιωτής. Να μην τσιμπήσουν στις νέες αυταπάτες μιας άλλης κυβερνητικής λύσης, που προσπαθεί να πλασάρει η σοσιαλδημοκρατία και εξυπηρετούν και η Διοίκηση Σκλαβούνου και η Διοίκηση της ΓΣΕΕ, ώστε η πάλη μας να παγιδευτεί σε ένα καλύτερο δήθεν πιο προοδευτικό διαχειριστή, με όλα τα προβλήματα μας όμως να παραμένουν.
Και θα παραμένουν γιατί τελικά, αυτά τα κόμματα, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ. μαζί με τη ΝΔ ψηφίζουν από κοινοί όλους τους αντιλαϊκούς νόμους στη Βουλή, στη Περιφέρεια και στο Δήμο μας, πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, βαδίζουν στις ίδιες ράγες της καπιταλιστικής ανάπτυξης που την πληρώνει ο εργαζόμενος. Και το έχουν αποδείξει.
Τώρα που η οργή μας με την κατάσταση που βιώνουμε μεγαλώνει, τώρα που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν και η κυβέρνηση εμπλέκει το λαό μας καθημερινά, τώρα που μπροστά στην πολεμική προετοιμασία η εργοδοσία θα γίνει πιο επιθετική, τώρα πρέπει να γυρίσουμε την πλάτη στην κυβέρνηση, την ΕΕ και στα κόμματά τους, στις αντιλαϊκές τοπικές διοικήσεις, και στους ξεπουλημένους εργατοπατέρες.
Η μόνη λύση είναι η συστράτευση με το ΚΚΕ, η αλλαγή συσχετισμού στο εργατικό κίνημα, η μαζικοποίηση και το ζωντάνεμα των σωματείων, η ένταση της πάλης μέσα από τα σωματεία και τους φορείς της περιοχής μας, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία που οι ανάγκες μας θα μπαίνουν μπροστά.
Κομματικές Οργανώσεις Αιγάλεω
