«Θα έρθουν πολύ δύσκολες ημέρες, φοβάμαι το μέλλον, οι άνθρωποι έχουν εκτροχιαστεί», ήταν τα λόγια μιας γνωστής μου σε ένα παραθαλάσσιο χωριουδάκι. Μιας αξιοπρεπούς γυναίκας, μέσης ηλικίας, που διατηρεί οικογενειακή ψαροταβέρνα με πολλούς επώνυμους πελάτες από τον χώρο της πολιτικής, της δημοσιογραφίας και του θεάτρου. Στο ερώτημά μου, πώς και γιατί κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα, η απάντησή της ήταν καταιγιστική: «Από 15 χρονών εξυπηρετώ πολλούς ανθρώπους και συνομιλώ μαζί τους. Λόγω της ηρεμίας και της γαλήνης που προσφέρει η θάλασσα, χαλαρώνουν και λένε πολλές αλήθειες. Βλέπω όμως και χρόνο με το χρόνο τις δυσκολίες, τους προβληματισμούς, τους χαρακτήρες, τις ιδιοτροπίες, τη μελαγχολία, όπως και την οικονομική ύφεση που έχουν υποστεί». Τα αποτύπωσα όλα με τη σειρά, όπως μου τα είπε. Μου εξομολογήθηκε ακόμα πως νιώθει ότι την κορόιδεψαν όταν ζήτησαν την ψήφο της και πως τα γεγονότα και τα πεπραγμένα των διοικούντων τα τελευταία χρόνια είναι σε λάθος κατεύθυνση. Συνέχισε λέγοντας μου πως πιστεύει ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές και ότι αυτές είναι αναγκαίες, γιατί διαφορετικά οδηγούμαστε στην καταστροφή.
Δεν είχα πολλά να πω, έπιασα τον εαυτόν μου να συμφωνεί, της ευχήθηκα να μην πραγματοποιηθεί ο φόβος της για το μέλλον και προβληματισμένος την αποχαιρέτησα και έφυγα.
Αλήθεια, πόσοι άνθρωποι θα σκέπτονται το ίδιο για τη σημερινή κατάσταση της χώρας;
Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί πως θα ήταν η ζωή μας αν οι ιθύνοντες έπρατταν ισορροπημένα με γνώμονα το δίκαιο, το αληθές, το ενάρετο, το αξιοπρεπές, το ηθικό;
Ας αναλογιστούμε τη φτωχοποίηση της Ελλάδας από τα μνημόνια, με συνέπεια να είμαστε προτελευταίοι στην Ευρώπη σε αγοραστική δύναμη.
Ας αναλογιστούμε την ασυλία των διευθυντών των τραπεζών με υπουργική απόφαση για τα θαλασσοδάνεια που έδωσαν σε ημετέρους.
Και ταυτόχρονα, ας αναλογιστούμε τις κατασχέσεις των σπιτιών απλών πολιτών από τις ίδιες τράπεζες και τα funds τους. Πάλι με υπουργική απόφαση.
Πόσοι συνάνθρωποι μας πέθαναν, γιατί δεν υπήρχαν κρεβάτια στην εντατική, λόγω έλλειψης κονδυλίων; Πάλι με υπουργική απόφαση.
Από το «Μαζί τα φάγαμε» έως το «Όλοι εμείς φταίμε για το κακούργημα στα Τέμπη», ναι εμείς φταίμε γιατί σας ψηφίσαμε.
Αυτό θέλουμε να κυριαρχεί στη χώρα μας;
Αυτή τη Δημοκρατία θέλουμε;
Ας αποτινάξουμε από πάνω μας τους ιδιοτελείς, οι πράξεις των οποίων καθορίζονται από προσωπικό συμφέρον, τους αναληθείς, τους ανυπόστατους, τους φιλοχρήματους.
Σε λίγες ημέρες θα πάμε στην κάλπη. Ας ψηφίσουμε με ειλικρίνεια, σκεπτόμενοι την αξιοκρατία και την ευημερία μας.
Με εκτίμηση και φιλικούς χαιρετισμούς
Παναγιώτης Νικολάτος
