Γράφει ο εκδότης της εφημερίδας Στέλιος Βασιλειάδης
Σε παλαιότερες εποχές η σχέση του ανθρώπου µε τα οικόσιτα ζώα ήταν κυρίως ωφελιμιστική και λιγότερο συναισθηµατική.
Τα έφερε όµως έτσι η ζωή, η τεχνολογική πρόοδος, η δοµή της αστικής κοινωνίας µέσα σε ένα αυστηρά καπιταλιστικό πλαίσιο, όπως επίσης και η αποξένωση, όπου τα ζώα έγιναν απαραίτητα για τη συναισθηµατική επιβίωση των ανθρώπων.
Το µαρτυρούν τα πολυάριθµα pet shop, τα χιλιάδες κατοικίδια µέσα σε µια πόλη, οι εκατοντάδες εθελοντές και τελικά οι νοµοθετικές διατάξεις που έχουν θεσπιστεί για την προστασία και την ευζωία τους.
Εκ του νόµου είναι και η σύσταση της σχετικής δηµοτικής επιτροπής για τα αδέσποτα, όπου οι εθελοντές µεταχειρίζονται τα ζωάκια, που κάποιος γελοίος τα παράτησε στο δρόµο γιατί τα βαρέθηκε, ως να ήταν µέλη της οικογένειάς τους. Τα καθαρίζουν, τα εµβολιάζουν, τα αποπαρασιτώνουν, τα ταΐζουν, τα βολτάρουν και περιµένουν καθηµερινά να τα συναντήσουν, όπως περιµένουν και τα ζώα. Η σχετική δηµοτική επιτροπή, στην οποία συµµετέχουν, έχει γνωµοδοτικό, πλην όµως πολύ ουσιαστικό χαρακτήρα.
Για αυτό και ήταν μεγάλο το σοκ από την αιφνίδια και χωρίς ενηµέρωση της επιτροπής, µεταφορά τους εν µέσω καταιγίδας και 112. Όταν καθάριζαν τις ακαθαρισίες οι εθελοντές, όταν πλήρωναν από την τσέπη τους διάφορα έξοδα, όταν ήταν προεκλογική περίοδος, όταν αναζητούσαν ανάδοχους για να δώσουν τα 48 σκυλάκια που έδωσαν γλιτώνοντας τον δήμο από πολλά έξοδα, ήταν αξιέπαινοι, σύμμαχοι της δημοτικής αρχής και συναποφάσιζαν. Τώρα που έπρεπε να παρθεί μια απόφαση για να φύγουν τα ζώα από τον ακατάλληλο και εν πολλοίς παράνομο προσωρινό χώρο φύλαξης, δεν ήταν απαραίτητοι γιατί πιθανώς θα είχαν αντιρρήσεις. Για αυτό και έγινε βράδυ και εν κρυπτώ!
Προέκυψαν έτσι τρία προβλήματα. Τα ζωάκια κακομεταχειρίστηκαν στη μεταφορά. Αν παραμείνουν στη Θήβα, όπου ο ξενώνας φιλοξενίας τους, δεν πρόκειται να υιοθετηθούν. Το ήδη μεγάλο κόστος για τον δήμο γίνεται ακόμα υψηλότερο, αφού στα 26 που φιλοξενούνται στον ξενώνα προστίθενται ακόμα 9.
Ένας – υπαρκτός!- καταλληλότερος χώρος προσωρινής φιλοξενίας, που θα πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ασφάλεια και ευζωία των ζώων και δε θα ενοχλεί περίοικους και εργαζόμενους, έχει συζητηθεί μερικές φορές στο δημοτικό συμβούλιο, αλλά μελετάται …αργά και νωχελικά, περισσότερο από δύο χρόνια!
Έτσι, με τα παραπάνω, προέκυψε αβίαστα και κάτι ακόμα. Η δημοτική αρχή έχασε την αξιοπιστία της για το αφήγημα περί ζωοφιλίας! Η αρμόδια Αντιδήμαρχος έγινε de facto αφερέγγυα, στη συνεργασία της με τους εθελοντές.
Με την άδολη και άνευ προϋποθέσεων αγάπη τους, τα ζώα συντροφιάς μας προσφέρουν κάτι πολύ σημαντικό! Σε ένα κόσμο κυνικό, ζωώδη και αδίστακτο μας βοηθούν να παραμένουμε άνθρωποι! Σε ό,τι αφορά στους εθελοντές, αυτοί δίνουν ένα ξεχωριστό υπόδειγμα κοινωνικής προσφοράς, υπενθυμίζοντας ότι δεν είναι όλα προς πώληση και αγορά! Και η δημοτική αρχή οφείλει να στέκεται δίπλα τους – και στα ζώα και στους εθελοντές- χωρίς να κάνει …πατάτες!
Ο αξιαγάπητος σκυλάκος, ονόματι Πατάτας, που γλίτωσε το φευγιό, αφού το βράδυ της μεταφοράς ήταν φιλοξενούμενος στο σπίτι εθελοντή!
