Γράφει η Ικαριώτισσα*
Αν ήταν 1η Απρίλη θα λέγαμε πως ήταν πρωταπριλιάτικο ψέμα. Αλλά είναι τρεις Απριλίου και είναι τόσο αληθινό όσο δεν γίνεται. Έξω από το αστυνομικό τμήμα ένας άντρας από αυτούς που πιστεύουν ακόμα και τώρα πως οι γυναίκες είναι κτήμα τους και μπορούν να τις χρησιμοποιούν κατά το δοκούν. Αλήθεια, βρισκόμαστε πολύ πίσω, στην εποχή του σκοταδισμού. Πάνε λέει στο διάστημα και έξω από το αστυνομικό τμήμα αφαίρεσαν τη ζωή σε ένα όμορφο κορίτσι που τώρα άνοιγε τα φτερά του να γνωρίσει τη ζωή. Πόσο άδικα έφυγε από κοντά μας ένα νέο κορίτσι, μία νέα κοπέλα για τη βαρβαρότητα κάποιου άντρα; Αυτοί οι τύποι προσβάλλουν βάναυσα τον άντρα που πρέπει να αγαπά, να σέβεται και να προστατεύει τη γυναίκα, πού είναι η πηγή της ζωής, η συνέχεια της ανθρώπινης ύπαρξης. Και μόνο για αυτό, έπρεπε να την αγαπούν και να τη σέβονται. Αλλά αυτά ισχύουν για τους άντρες. ΟΧΙ για αυτούς που νομίζουν πως οι γυναίκες είναι κτήμα τους και μπορούν να τις διαφεντεύουν και να τις χρησιμοποιούν σαν αντικείμενο και μάλιστα μιας χρήσης. Τι κρίμα που υπάρχουν τέτοιοι άντρες! Πικρές αλήθειες της εποχής μου που λέμε ότι υπάρχει ισονομία και ίσα δικαιώματα σε όλους!!! Στην εποχή της γιαγιάς μου η γυναίκα ήταν η κυρά και ο άντρας για να πάρει μιαν απόφαση έπρεπε να ρωτήσει την κερά όπως έλεγα οι ΙΚΑΡΙΟΙ. Η αλήθεια είναι πικρή αλλά πρέπει να ΛΕΓΕΤΑΙ. Τι κρίμα που είμαστε τόσο πίσω!!
*Μαρία Χασαπίδου
