Editorial στο φύλλο 481 της εφημερίδας ΑΙΓΑΛΕΩ
Γράφει ο Στέλιος Βασιλειάδης
Ήρθε το φθινόπωρο και έπεσαν οι μέσες θερμοκρασίες. Δροσερό αεράκι, λίγη βροχή, ανασύνταξη ενόψει του χειμώνα. Πέρασε το δύσκολο καλοκαίρι και τώρα είμαστε αντιμέτωποι με ένα δύσκολο, όπως όλα προμηνύουν χειμώνα.
Σύμφωνα με ευρωπαίους αξιωματούχους, θα τεθεί το δίλημμα στα νοικοκυριά: θέρμανση ή τροφή. Η οργή, λόγω της παρατεταμένης ακρίβειας, που σιγόβραζε τα προηγούμενα χρόνια, ενδέχεται να ανέβει σε ανώτερα επίπεδα.
Τα μέτρα που προαναγγέλθηκαν είναι πραγματικά ασπιρίνες! Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat (δες φωτο), στην Ελλάδα η τιμή της βενζίνης ναι μεν δεν είναι η υψηλότερη, όμως αναλογικά με τους μισθούς βρισκόμαστε και σε αυτό τον τομέα τελευταίοι στη σειρά. Με τον μέσο μισθό ένας εργαζόμενος αγοράζει τα λιγότερα λίτρα βενζίνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ας μη μιλήσουμε για το κόστος ρεύματος, που ενώ είναι πανθομολογούμενο ότι πρόκειται για αγαθό που δεν πρέπει να στερείται σε κανένα, γίνεται όλο και πιο δυσπρόσιτο. Προβλέπω ότι αυτό τον χειμώνα θα ζήσουμε στιγμές του παρελθόντος, όπου θα καίγονται καρέκλες και νοβοπάν σε τζάκια και σόμπες και θα δημιουργηθεί αιθαλομίχλη Χριστουγεννιάτικα.
Να είμαστε όμως ειλικρινείς! Πολλοί λίγοι έχουν τη διάθεση να αφήσουν για λίγο τα προβλήματά τους και να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. Πρόκειται για μια γενικευμένη απογοήτευση, που στέλνει σκεπτόμενους και μη κατευθείαν στο σπίτι τους. Έχουν υπάρξει πολλές ερμηνείες και έχουν αποδοθεί ευθύνες σε πολλούς και διαφορετικούς. Αλλά εμάς συνεχίζει να μας απασχολεί εδώ και εβδομάδες το ιατρικό ιστορικό του καλλιτέχνη που πέθανε, που πραγματικά στεναχώρησε χιλιάδες κόσμου και δικαιολογημένα, τι έτρωγε, τι ουσίες έπαιρνε, τι έκανε εκείνο το πρωί και έτσι …θα πορευτούμε μέχρι τις εκλογές! Η τηλεόραση infotainment (από το information=πληροφορία και entertainment=διασκέδαση) μας ταΐζει με τις «σωστές» ειδήσεις, προσφάτως και με τις σωστές δημοσκοπήσεις (βλέπε Interview).
Η γενικευμένη απογοήτευση, ματαίωση και στη συνέχεια απάθεια, εμφιλοχωρεί σε κάθε δραστηριότητα. Τόσο στην αντιμετώπιση των κεντρικών, όσο και των τοπικών αποφάσεων! Η παραμέληση του περιβάλλοντος, δίπλα στην πόρτα μας, η αισθητική υποβάθμιση απέναντι από το σπίτι μας, παραδόξως δεν δημιουργεί σχεδόν καμία αντίδραση!
Όμως, κάτι δείχνει να κινείται από τους κατοίκους! Κινητοποίηση για την αποτροπή κοπής ενός δέντρου στη Μ. Μπότσαρη (αναλυτικά στο επόμενο φύλλο). Σβήσιμο των υβριστικών συνθημάτων από εθελοντές και όχι από τις υπηρεσίες του δήμου. Ομάδες πολιτών που αυτοοργανώνονται για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. Το δικαίωμα σε βιώσιμο περιβάλλον, το δικαίωμα στην τέχνη και τις αφιλτράριστες πληροφορίες. Ταυτόχρονα, η νέα γενιά αναδύεται δείχνοντας μικρές φλογίτσες ελπίδας (δες τον 18χρονο σκιτσογράφο Δημήτρη Δαλιδά που φιλοξενούμε έργα του).
Σίγουρα, έχει ακόμα δρόμο μέχρι να μας αποτελειώσουν! Μέχρι τότε, ίσως πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας!
