Αχρεωστήτως
Το μακρινό 2012 με τον νόμο 4048 (περί Ρυθμιστικής Διακυβέρνησης) είχε θεσπιστεί η ηλεκτρονική διαβούλευση πριν από κάποιο νομοσχέδιο, ευελπιστώντας να βελτιωθεί η διαφάνεια, αλλά και να αποκτήσει η νομοθέτηση μεγαλύτερη ποιότητα και αντιπροσωπευτικότητα, αναφορικά με τις προτάσεις, ενστάσεις, διαφωνίες ή συμφωνίες του λαού.
Πέρασαν τα χρόνια και ήρθε το «Επιτελικό κράτος» (ασχολίαστο!) που με τον νόμο 4622 (νόμος για το Επιτελικό Κράτος), έθετε και πάλι την υποχρεωτική διαβούλευση και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Όλα αυτά τα χρόνια είτε ειλικρινώς είτε προσχηματικά υπήρξε διαβούλευση. Τις περισσότερες φορές εξαιτίας της επιβολής του νόμου.
Ανέβηκε, όμως, τις προηγούμενες ημέρες ηλεκτρονική διαβούλευση για τον Νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ένα θηριώδες νομοσχέδιο εκατοντάδων σελίδων, 761 άρθρων, που φιλοδοξεί να κωδικοποιήσει όλους τους νόμους, τα άρθρα και τις διατάξεις που αφορούν στην αυτοδιοίκηση. Αποτελείται από 6 βιβλία και σε λίγες ημέρες, αν θες να διαβουλευτείς, θα πρέπει να τα διαβάσεις και να γνωματεύσεις!!!
Κάποια από τα σημαντικά σημεία που θα συζητηθούν και θα επηρεάσουν τις ζωές όλων των δημοτών.
- Εκ του υπάρχοντος πλαισίου το κράτος οφείλει να αποδίδει περίπου 8,5 δισ. ευρώ στους δήμους, ενώ αποδίδει 2,8. Όλες οι βασικές λειτουργίες είναι υποχρηματοδοτημένες. Τώρα – ε, ό,τι έγινε έγινε – αλλάζουμε τον νόμο, επειδή χρωστάμε της Μιχαλούς, και βάζουμε τον δήμο να τα μαζεύει μέσω φορολόγησης από τους δημότες, με ενδεχόμενο τα δημοτικά τέλη να εκτοξευτούν.
- Το εκλογικό σύστημα αλλάζει και ψηφίζουμε μόνο μια Κυριακή, επιλέγοντας και δεύτερη επιλογή σε περίπτωση που δεν μας βγει η πρώτη. Έτσι, μπορεί να προκύψει δήμαρχος από τις δεύτερες επιλογές, χωρίς να έχει την απαραίτητη γνήσια λαϊκή εντολή.
- Εργαζόμενοι. Στα δικαστήρια για προσδιορισμό ή μετατροπή της εργασιακής σχέσης θα παρίσταται υποχρεωτικά και επί ποινή απαραδέκτου τα Υπουργεία Εσωτερικών και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Δηλαδή, τα υπουργεία θα αποφασίζουν πόσους και ποιους εργαζόμενους θα έχει ανάγκη κάθε δήμος. Δεν το λες και αυτοδιοίκηση! Στο άρθρο 102 του Συντάγματος αναφέρεται ρητά «οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια».
Και πολλά ακόμα! Οι δήμοι απλά θα γνωμοδοτούν για τα ακίνητά τους, υπάρχουν οπισθοχωρήσεις σε θέματα τοπικής δημοκρατίας, άλλα τέλη δήμων (π.χ. διαφήμισης, ιαματικές πηγές κ.λπ.) θα αποφασίζονται από αρμόδιους υπουργούς και όχι από τα δημοτικά συμβούλια και οι υποχωρήσεις από τις διαχρονικές διεκδικήσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης συνεχίζονται.
Όμως, ποια εμπιστοσύνη μπορεί να έχει κάποιος σε ένα νομοθέτημα προκειμένου να μπει στη διαδικασία ανάγνωσης και συμμετοχής στη διαβούλευση; Η αξιοπιστία κερδίζεται και δεν χαρίζεται! Ένα κράτος που παρανομεί, θρυμματίζει την όποια αξιοπιστία και διαβρώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με την τήρηση του νόμου, με την καταβολή των χρωστούμενων του κράτους προς τους ΟΤΑ και στη συνέχεια ας διαβουλευτούμε για να πάμε ένα βήμα μπροστά τη χώρα. Η καταβολή δεν θα γίνει αχρεωστήτως! Είναι οφειλόμενα!
Στέλιος Βασιλειάδης
Εκδότης