Γράφει ο Θοδωρής Κατσωνόπουλος
Εκπαιδευτικός – Πρόεδρος Β΄ΕΛΜΕ
Πολλά και διαφορετικά τα θέματα που αντιμετωπίστηκαν στη χρονιά που έφυγε. Κάθε θέμα ήταν μεγάλης σπουδαιότητας για τη διατήρηση της ομαλής σχολικής ζωής. Ας τα δούμε συνοπτικά και ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας για το τι πράξαμε και πώς θα προετοιμαστούμε για την επόμενη χρονιά που ξεκινά πάλι τον Σεπτέμβρη.
ΣΥΜΠΤΥΞΕΙΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ
Παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο η πολιτική επιλογή και απόφαση να συμπτυχθούν τμήματα εν μέσω της σχολικής χρονιάς και φυσικά εν μέσω έξαρσης της πανδημίας (Οκτώβριος, Νοέμβριος 2021)!
Η κανονικότητα για την πολιτική ηγεσία στο Υπουργείο Παιδείας φαίνεται πως ήταν τα τμήματα άνω των 25 μαθητών που σε κάποιες περιπτώσεις έφθαναν ακόμα και τους 29 μαθητές ανά τμήμα. Αυτό συνέβη σε μεγάλο βαθμό στα σχολεία της Δυτικής Αθήνας, φυσικά και στο Αιγάλεω.
Ενδεικτικά και μιλώντας με αριθμούς, να αναφέρω πως σε Γυμνάσιο του Αιγάλεω κι ενώ ξεκίνησε η σχολική χρονιά με τη Γ΄ τάξη να έχει 81 μαθητές, κατανεμημένους σε 4 τμήματα των 20-21, δυο μήνες περίπου μετά την έναρξη των μαθημάτων, τα 4 τμήματα έγιναν 3 των 27 μαθητών!
Τράπεζα θεμάτων – ύλη πανελλαδικών
Οι μαθητές όλων των βαθμίδων και τύπων σχολείων έχουν χάσει τελείως την καθημερινότητα τους εξαιτίας της πανδημίας τα τελευταία 2 χρόνια και σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν μαθησιακά ή και ψυχοσυναισθηματικά προβλήματα.
Ειδικότερα οι μαθητές και οι μαθήτριες όλων των τύπων Λυκείου που εξετάστηκαν φέτος, έχοντας διανύσει 2 χρόνια τηλεκπαίδευσης με αυτονόητες ελλείψεις και κενά, είχαν να ανέβουν Γολγοθά σε ότι αφορά την προετοιμασία τους για τις πανελλήνιες εξετάσεις.
Και το Υπουργείο Παιδείας, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, σαν όλα να λειτουργούσαν κανονικά τα 2 τελευταία χρόνια, είχε την απαίτηση να ολοκληρωθεί η ύλη σε όλες τις τάξεις του Λυκείου και επέμεινε στην εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων.
Τι και αν είχαν χαθεί διδακτικές ώρες λόγω covid, γιατί πολλοί μαθητές και εκπαιδευτικοί νόσησαν, τι κι αν υπήρχε ένα οικογενειακό κλίμα κτυπημένο από την πανδημία, τι κι αν είχε χαθεί η ομαλότητα και κανονικότητα στη σχολική ζωή, οι ιθύνοντες στο Υπουργείο Παιδείας συνέχισαν ακάθεκτοι το καταστρεπτικό τους έργο, μη λαμβάνοντας υπόψη τα αιτήματα των εκπαιδευτικών και των γονέων αλλά και τις ανάγκες της σχολικής κοινότητας.
Έξαρση ενδοσχολικής βίας
Κατά το σχολικό έτος 2021-22 γίναμε μάρτυρες ακραίων επεισοδίων στα σχολεία που εκδηλώθηκαν από κάποιες ομάδες μαθητών οι οποίοι ακολουθώντας κοινούς κώδικες προκλητικής συμπεριφοράς ενάντια στην εκπαιδευτική κοινότητα, προκάλεσαν ισχυρά ρήγματα στο εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό έργο των συναδέλφων, δυσκολεύοντας τους δρόμους επικοινωνίας μεταξύ δάσκαλου και μαθητή.
Ο τρόπος που η επίσημη πολιτεία αντιμετωπίζει και χρησιμοποιεί αυτά τα φαινόμενα είναι προβληματικός. Δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα ως ένα φαινόμενο με μεγάλες διαστάσεις, ενώ ταυτόχρονα αφήνει ακάλυπτους πολλούς εκπαιδευτικούς που προσπαθούν να ασκήσουν το διδακτικό και παιδαγωγικό τους έργο σε ιδιαίτερα δύσκολες και επισφαλείς συνθήκες. Με τη βοήθεια μάλιστα των ΜΜΕ ανατροφοδοτείται ο κοινωνικός αυτοματισμός καλλιεργώντας την αντιπαράθεση εκπαιδευτικών και μαθητών ή εκπαιδευτικών και γονιών, αντιπαράθεση που διευκολύνει το κυβερνητικό έργο της διάλυσης του δημόσιου σχολείου.
Σε ότι αφορά ζητήματα τοπικού ενδιαφέροντος, στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 23.06.2022, οι φορείς εκπαίδευσης της πόλης (ΕΛΜΕ, ΣΕΠΕ, Ένωση Γονέων) με τον ΓΓ του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Σταυριανουδάκη, παρουσία εκ μέρους του Δήμου Αιγάλεω μόνο του Δημάρχου Αιγάλεω κ. Γκίκα.
Από τη μεριά της ΕΛΜΕ τέθηκε θέμα για τα ΕΙΔΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ στον Δήμο Αιγάλεω, οχτώ (8) σε αριθμό, για την αναγκαιότητα αποσυμφόρησής τους, τα προβλήματα συστέγασης, την έλλειψη υποδομών και κατάλληλων χώρων και αιθουσών.
Τονίστηκε πως υπάρχουν ιδρυμένα σχολεία, με ΦΕΚ μάλιστα, από το 2007 που δεν έχουν ακόμα λειτουργήσει, όπως τα ΕΕΕΕΚ του Περιστερίου και των Αθηνών. Ακόμα αναφέρθηκε ως μείζον το ζήτημα της ταλαιπωρίας των μαθητών που αναγκάζονται να μετακινούνται πολλές ώρες με σχολικά λεωφορεία ή ταξί από και προς το σχολείο τους.
Τόσο για τα σχολεία που έχουν πληγεί από τον σεισμό όσο και για το 9ο Δημοτικό Σχολείο, οι τοπικοί φορείς, ΕΛΜΕ, ΣΕΠΕ και Ένωση Γονέων, έχουμε αναλάβει από κοινού πρωτοβουλίες και δράσεις, έχουμε πραγματοποιήσει παραστάσεις και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, προγραμματισμένες συναντήσεις με τους αρμοδίους, προκειμένου να αναδείξουμε τα προβλήματα, να ασκήσουμε πίεση και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα, να έχουμε δηλαδή ασφαλή σχολικά κτίρια, αλλά και να αποφευχθεί η κατάργηση ή συγχώνευση σχολείου.
Ειδικότερα, για το 9ο Δημοτικό τονίστηκε πως πρέπει να προχωρήσει άμεσα ο χαρακτηρισμός του ως σχολικού χώρου, απόφαση μάλιστα που έχει ληφθεί ομόφωνα στο Δημοτικό Συμβούλιο εδώ και μήνες!
Πάντως, για ένα τόσο σοβαρό θέμα και υπό την απειλή της έξωσης και την πιθανότητα συγχώνευσης του σχολείου εν μέσω καλοκαιριού, προβληματίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο αρμόδιος ΓΓ του ΥΠ.ΕΣ κ. Σταυριανουδάκης, κατά ομολογία του, ενημερώθηκε για πρώτη φορά κατά την συνάντησή μας στις 23 Ιουνίου, όταν μάλιστα έχουν προηγηθεί οι δικαστικές αποφάσεις για έξωση.
Αναφορικά με τα σεισμόπληκτα σχολεία, είναι δεδομένο ότι όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα της παιδείας, καθηγητές, δάσκαλοι, γονείς, αλλά και ο Δήμος, ενδιαφερόμαστε για την άμεση επίλυση των κτιριακών ζητημάτων που προέκυψαν μετά τον σεισμό του 2019. Το θέμα όμως είναι να υπάρχει αποτελεσματικότητα και 3 χρόνια μετά τον σεισμό δεν βλέπουμε καμία εξέλιξη ή για την ακρίβεια βλέπουμε πως οι διαδικασίες κινούνται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Κατ’ εξαίρεση και λόγω των οξυμένων προβλημάτων και αυξημένων ζημιών θα έπρεπε το Αιγάλεω να κηρυχθεί σεισμόπληκτος Δήμος προκειμένου να επιταχυνθούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Μπορούσε και έπρεπε να κηρυχθεί σεισμόπληκτο το Αιγάλεω και αυτό συνιστά την κυριότερη κυβερνητική ευθύνη.
Βρισκόμαστε τρία χρόνια μετά τον σεισμό και την αναποτελεσματικότητα την πληρώνουν οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί του Αιγάλεω.
